• Ilona Stremmelaar

Blog 11. Mondkapjes. Lees jij mij?

Wees niet bang, deze blog gaat niet over corona.

Winkelen is in deze tijd niet meer echt een pretje. Voor corona ging ik graag een winkel in en af en toe met mijn dochter een ochtend shoppen. Vooral het snelle, gehaaste en schichtige om elkaar heen manoeuvreren vind ik naar. Sinds mondkapjes verplicht zijn helemaal. Let wel: ik sta achter de regels en houd me er aan.

Ik realiseerde me deze week ineens dat ik het vooral moeilijk vind dat ik de gezichten van mensen niet meer goed kan lezen. Je hebt alleen de lichaamstaal en de ogen nog maar om op af te gaan. En om wildvreemden bij de kassa in de supermarkt goed in de ogen te gaan kijken is eigenlijk niet te doen. Vaak zijn brillen ook nog beslagen. Ook merk ik bij mijzelf dat ik nauwelijks meer een grapje durf te maken. Mensen zouden het verkeerd kunnen opvatten als ze niet zien dat je erbij lacht. In de Whatsapp kan je nog een emoji toevoegen.


Ik bedacht dat mensen met autisme in veel gevallen altijd deze gezichtsinformatie missen. Vaak kijken ze de ander liever niet aan en missen zo belangrijke aanwijzingen. Maar ook als zij wel hebben geleerd dat oogcontact gewenst is, kunnen ze vaak niet veel met de gezichtsuitdrukking. Het brengt ze regelmatig juist in de war. Ik zie wel wat bij de ander......maar wat moet ik ermee?

Iets daarvan ervaar ik nu in het contact met mensen om mij heen met mondkapjes. Ik vind het lastig en besef maar weer eens extra dat leven met autisme soms een hele opgave kan zijn. Het kost allemaal veel extra energie.

Destemeer reden om respect te hebben voor alle mensen met autisme die in deze drukke prestatiegerichte en snelle samenleving hun plek vinden.


Ook ouders van kinderen met autisme merken vaak dat hun kind na een drukke schooldag moe is en hersteltijd nodig heeft. Gezichten kunnen lezen is een hele kunst en het helpt enorm bij het communiceren met anderen en bij het contact maken met andere kinderen met de juf of meester en met de ouders.

Mijn boek TekenContact bevat 30 tekenoefeningen die het contact zonder woorden verbetert. Door te tekenen leert het kind goed kijken, voelen en samenwerken. Ook vergroot het de balans en zelfvertrouwen.


Ik ga komende tijd zeker meer proberen om mijn ogen, mijn hart en mijn lichaam in te zetten om meer expressie te geven en contact te maken met mensen om mij heen, juist ook als ik een mondkapje op heb. Een uitdaging, maar het levert vast iets op.


Meer over het boek lezen? www.tekencompas.nl/boek.


Tekencompas, Amersfoort, Hoogland,  Ilona Stremmelaar december2020